وصفی که شریعتی از دشمنان قرآن در سخنرانیش می آورد زیبا و روشنگرانه است
خود میگوید"اینها قضاوتشان در زمینه نقش اجتماعی وفکری قرآن در بیداری و حرکت وسربلندی ورهایی جامعه ها ،از نظریات مفسران ودانشمندان عینی تر ومسلم تر است،چون هم دشمن اند واز تعصب بدورند وهم مرد جامعه وسیاست وتماس با عمل و واقعیت اند وبا مفاهیم انتزاعی وذهنی وخیالی بیگانه اند."
در ادامه وصف ژنرال سوستل و گلادستون را در باره ی قرآن از زبان شریعتی آورده ام
ژنرال سوستل فرانسوی که گرگ وحشی استعمار در آفریقا بود،گفت:"قرآن یک کتاب مذهبی نیست،کتابی است ضدمذهبی که به جای دعوت به پارسایی و عبادت وصلح وعفو واندیشیدن به خدا ومرگ وروح واسرار متافیزیک وفلسفه حیات وسرنوشت نهایی انسان،اعراب را به جنگ وپیروزی وانتقام وسرکشی وجهانگیری وغنیمت گیری می خواند و...هیچ کتابی به اندازه قرآن،در میان توده پست تحریک آمیز وشورشی نیست وبا کلمات جادویی وموسیقی پر هیجان خود،بر روی عقده ها وخصومت ها اثر نمی گذارند غرور وکینه جویی والتهاب سیاسی را بر نمی انگیزد.
گلادستون را شنیده اید-نخست وزیر یهودی مسلکی که استعمار انگلیس را جان داد--که در مجلس انگلیس قرآن را به خشم بر روی تریبون کوفت وگفت:تا این کتاب در میان مسلمان باشد،امنیت واطاعت سرزمین های مسلمان نشین در برابر استعمار انگلیس محال است.
